Zondag 14 juni – Sightseeing, Body & soul

Vandaag werden we pas om 10.30 uur opgehaald en hadden wij voor koffie gezorgd. Nadat we waren ingestapt, kregen we een aantal opties en het werd de bibliotheek. Het verhaal eromheen is, dat de lokale overheid van Beijing verhuist moest worden van centraal Beijing naar een gebied buiten Beijing. Daardoor ontstond een nieuw gebied met ministeries, hoge flatgebouwen, parken en ook een gebied met 3 ‘landmarks’. Deze 3 landmarks zijn een bibliotheek, museum en artcentre. Als eerste zijn we de bibliotheek ingegaan. Zo eentje had ik nog nooit gezien. Prachtig gebouwd, met boeken, CD’s, DVD’s, kinderafdeling, luisterafdeling, geluidsdichte cabines enz. Er waren ook veel mensen die zaten te lezen, luisteren. Van jong tot oud, ik zag een opa een boek voorlezen aan zijn kleinzoon, een vader die met zijn zoon in een geluidscabine een opname maakten, studenten die studeerden of zelfs eentje die in slaap was gevallen tijdens het leren. Daarvandaan liepen we over naar het museum. Deze had een expositie over het kanaal dat honderden jaren geleden gegraven is om Beijing van goederen te voorzien vanaf Shanghai. Buiten stonden koperen schepen zoals deze tot begin 20e eeuw in de wateren van China vaarden. De grote voor goederen, de kleine voor vervoer van mensen en de kleinste werd gebruikt als binnenvaartschip. Allemaal heel interessant en vooral nu we meer afweten van de verschillende dynastieën. Niet dat we ze onthouden, maar veel gehoord 

Daarna zijn we naar de wijk van John gereden en hebben we zijn dochter Kiwi opgehaald. We kregen toen een blinddoek voor en werden richting de ducks gereden. Tijdens de 1e dagen in Beijing, had John een foto van een treinstel laten zien met 3 grote ducks erop. Daar gingen we nu naartoe. Eenmaal bij de ducks, mochten we de blinddoeken afdoen.

JAHOOR daar is het treinstel met de ducks. Het is onderdeel van een amusement parc dat nog in ontwikkeling is. Ik kreeg daar een kadootje van Kiwi. Het bleek een opwind duck te zijn. We hebben enorm veel lol gehad, foto’s gemaakt en zijn verder richting het park gelopen. Daar waren nog meer grote ducks te zien en dus te fotograferen. Tijdens het wandelen over het terrein, was er ook een Chinees operagezelschap. Toen we de 2e keer voorbijliepen, moesten we op de foto met de groep. Eerst 1 voor 1 en toen met z’n allen. Wat waren ze bijzonder mooi opgemaakt!! In die tijd dat de Chinese operagezelschappen optraden voor emperors, mochten er geen vrouwen meedoen. Dus de mannen speelden ook de vrouwenrol. Bijzonder!! Weer wat geleerd.

Nu was het tijd voor een bezoekje aan een Tai Chi master. We kwamen aan in een gehucht met smalle straatjes en ineens ging er krakend een deur open en daar bleek de studio van de Tai Chi master te zijn. Hij is een 5e generatie master en 70 jaar oud. Eerst kregen we een lange lezing over Tai Chi en gaven zijn leerlingen en demonstratie van ongeveer 5 minuten. Ze deden alle 4 dezelfde bewegingen, maar ieder in zijn/haar eigen tempo. Heel mooi en elegant om te zien. We mochten ook zelf een beweging meedoen, de master deed voor en wij moesten volgen. Best moeilijk! Het werd afgesloten met een fotosessie met de master en de groep en ook werden er WeChat gegevens uitgewisseld. Hij wilde graag alle foto’s en filmpjes hebben. Al met al hebben we er heel lang gezeten en waren we bijna te laat voor de Chinese massage. 

De massage was in een klein groezelig hospitaal op de 3e verdieping. Daar was een zaaltje met 6 massagebedden. De massage wordt gegeven door een bijna blinde man. Dat schijnt tegenwoordig normaal te zijn, maar wij vonden het vreemd. Een massagezaal als onderdeel van een hospitaal. We moesten de masseur een hand geven en toen kreeg Paul een halfuur massage en ik een uur massage. Schoenen uit en gekleed gaan liggen. Tijdens het handenschadden had de masseur zachte handen, maar die waren volledig weg tijdens de massage. JEETJE, was heb ik hier en daar pijn geleden. Hij wist de plekken feilloos te vinden en van lieverlee zakte de scherpe pijn weg. Na afloop van de massage moesten we de hand van de masseur weer drukken en wederom een zacht hand 

Tegen die tijd was het voedertijd en wist John een Kantonees restaurant vlakbij, links van het hospitaal. Daar hebben we heerlijk gegeten en was het tijd om naar het hotel te gaan. De chauffeur werd gebeld. Toen hij kwam had hij een geschenk voor ons. OJEE alweer een geschenk. Deze keer een wierrookbrander en wel een hele speciale. Die krijgt thuis een mooi plekje. Eenmaal aangekomen bij het hotel hebben we met een dikke knuffel afscheid genomen van de chauffeur en ook van John. We hebben ongelofelijk veel geleerd, gezien en ondernomen met hem. Hij is een aanrader voor iemand die ook naar China wilt!

In het hotel aangekomen, zijn we de koffers gaan herindelen, want OMG waar laat ik alle presentjes??? Nu de socials bijwerken en morgen vroeg op!