Dinsdag 14 januari
14 januari 2025 - Costa del Silencio, Spanje
Wat zou beginnen als een gewone zwembad dag….
Vanmorgen werden we om 8 uur gewekt door het achteruit rijden van een vrachtwagen. Dacht nog…de containers worden geleegd. Tijdens vakanties hoor je dan inderdaad volop gepiep. MAAR deze keer hield het wel heel erg lang aan. KAK dus… :)
Na een korte blik vanaf het balkon liet ons weten dat er een dieplader onder het balkon stond en die had dus al die ‘ herrie’ veroorzaakt. We waren gewaarschuwd dat er werkzaamheden in het hotel waren, enfin…we zijn normaalgesproken altijd vroeg wakker, dus hé vandaag dan ook maar. Paul klaagde gisteren al over een zere voet, maar met wat smeren met ‘ ooievaarskuitenvet’ en wat paracetamol, ging het weer. Maar bij terugkomst gisterenavond ging hij toch echt weer mank lopen. Na een nachtje slapen was het niet minder geworden. Dus voorafgaand van het ontbijt meteen even nagevraagd bij de receptie of er een dokter in de buurt was. Die komt rond half 3 naar het hotel, TOP. Wij naar het ontbijt en daarna toogden wij naar de infinity pool (adults only) Daar hebben we ons prima vertoefd. Wel hadden we een plekje wat verder van het zwembad af. Geen overbodige luxe want vanaf ongeveer 12 uur ging het weer harder waaien en waren de douches vanaf het zwembad weer aanwezig. Er werd weer wat af gegild. Wij lagen in een deuk!!!
Zo rond kwart voor 3 zaten we bij de deur van de dokter te wachten. Die kwam om 15.10uur en als eerste ging moeder met kind die net zo lang als wij wachtten, naar binnen. De dokter nam de tijd….daarna waren wij aan de beurt. Paul zei nog…de dokter het manana uitgevonden We weten nu alles van zijn gezin en hoe trots hij op ze is. We vertrokken met een ‘ ingewikkelde’ voet en wat recepten. We hebben eerst moed verzameld in de lobbybar en zijn toen met een taxi naar de farmacie gereden. Een ritje van niks, maar Paul mocht niet meer lopen. De taxi zou blijven wachten en toen hebben we de voorgeschreven tramadol en de steunkous gekocht. Totale kosten??? Een kleine 19 euro voor een bergje tramadol en de steunkous. Een koopie!!!
Eenmaal terug in het hotel zijn we gaan douchen, omkleden en de kous omgedaan. Het kostte me 2 nagels, maar het is gelukt Toen nog een tramadol erin en hop hop naar het restaurant.
Nadat we gegeten hadden zijn we nog naar de lobbybar gegaan waar een damesgroepje op treedden. Lekkere muziek en heerlijke sappies…..
Nu even de socials bijwerken en Paul zijn eigen cluppie kijken op de laptop.
Straks lekker slapen en hopelijk ietsje langer dan vanmorgen……we zullen zien….


Wat maken jullie toch veel mee. Hoe is het met Paul zijn voet. Al iets beter. Sterkte ermee